Mathnaví

اى حيات العرش خورشيد وداد که جهان‌و‌امکان‌چه تونورى نزاد گر نبودى خلق محجوب از لقا يک دو حرفى گفتم‌ از سرّ بقا تا که جانها جمله مرهونت شوند تا که دلها جمله ‌مجنونت شوند تا ببينى عالمى مجنون و مست روحها بهر نثار اندر‌ دو ‌دست تا رسد امر تو اى فخر زمان بر فشانند بر قدومت رايگان سر‌برآر ازکوه جان‌خورشي